Ik was even weg! En blijf dat nog een tijdje.

De afgelopen maand heb ik hier doorgebracht,

en dat blijf ik doen tot begin oktober. Je zou het bijna niet geloven na het zien van Serge Gainsbourgs clipje, maar het is echt wel heel leuk en in kleur, hier. Ik loop stage bij PEN American Center en doe dingen voor de Paris Review tot ik 90 dagen in Amerika heb doorgebracht en gedeporteerd word als ik mij niet als de wiedeweerga weg scheer.

In nauwelijks gerelateerd nieuws: ga naar het Geen Daden Maar Woorden Festival in Rotterdam op vrijdag 2 en zaterdag 3 oktober! Bijvoorbeeld omdat ik daar zaterdag op een podium te zien ben, hopelijk zonder stukke knieën. De voorstelling RUIS is gemaakt door Conny Janssen Danst, en er werken studenten van Codarts/Rotterdamse Dansacademie aan mee, evenals Maartje Wortel, Anke Scheeren, Oscar Kocken, Raoul de Jong en ik. Sommigen van ons gaan dan dansen, anderen voorlezen. Ik verklap nog niet hoe de rollen verdeeld zijn!

Hoog tijd voor iets pindakaas-gerelateerds, me dunkt.

Voor de nieuwe campagne van het Rode Kruis over eenzaamheid onder jongeren heb ik een verhaal geschreven, dat sinds gisteren gepubliceerd staat op Spunk.nl. De komende weken gaan daar nog meer verhalen van andere voormalige Spunkleden op komen, maar daar gaat het even niet om want het is mijn feestje, hier.

Lees het verhaal ‘Eenzaamheid en Pindakaas’ hier op Spunk, of hier op de site van het Rode Kruis. Kiezen maar!

Ik heb overal Betadine zitten, ineens.

Goed nieuws: er is iemand op het ontzettend slechte idee gekomen om mij mee te laten doen aan de Wetenschapsquiz ‘Waar gáát dit over?!’ van de Volkskrant en de Teleac. Vanavond kunt u dus op Radio 1 van 18:15 tot 19:00 horen hoe ik teamcaptain en wetenschapsjournalist Maarten Keulemans van zijn wetenschappelijke geloofwaardigheid beroof door bij hem in de buurt te staan.

Daarna ga ik, in een poging te redden wat er dan nog aan mijn waardigheid te redden valt, naar de Verkadefabriek in Den Bosch voor GDMW Festival. Niet om nog iemands leven te verwoesten, maar gewoon, omdat het daar leuk is en iedereen daarheen zou moeten gaan. Ok. Niet iedereen. Wel best veel mensen.

Verder ben ik gisteren snoeihard op mijn snavel gegaan, waarbij mijn beide knieën er van langs gekregen hebben en inmiddels verdubbeld zijn. Al het bovenstaande dus onder het voorbehoud dat mijn beentjes mij nog kunnen dragen.

Vrije, van Google Images geplukte interpretatie van wat er gisteren plaatsvond, waarbij de kiwi mijn knie voorstelt en iemands voet de Herenweg in Utrecht symboliseert.

Verse website, goede bedoelingen.

Ik blijk wordpress aan te kunnen!

Ten aanval!